De Cruise....

Nou dit zal wel het laatste berichtje zijn wat ik ga posten. We genieten enorm en hebben heel erg geluk met het weer volgens mij. Het is hier al de hele week lekker weer, strakblauw en zonnig dus. En met een temperatuur van boven de twintig graden zit ik nu in het zonnetje aan het zwembad dit stukje te typen, onder het genot van een glaasje wijn. Had ik al geschreven dat alcohol in Candada en op de boot enorm duur is? Nou dat is het dus wel. De frisdranken moeten we ook betalen hier, die zijn 2 dollar en smoothies en fruitpunches zijn 3.50 en 2.50. Maar een glas wijn of een flesje bier kost algauw zo’n 6 dollar!

Het cruisen is heerlijk genieten en je laten verwennen. Het is een prachtige ervaring.

De hutten die we hebben zijn compacte hotelkamers. Alles zit er in, zeer goede bedden en ze worden perfect schoongemaakt. Elke avond vinden we een prachtig creatief handdoekbeest op ons bed. Samen met een chocolaatje en het programma voor de volgende dag. De lampen zijn dan aan en de gordijnen dicht.

De plaatsen die we aandoen stellen niet heel veel voor en worden voornamelijk door juweliers en souvenirshops bevolkt. Enorm toeristisch dus. Er liggen ook telkens vier tot vijf cruiseschepen in één haven trouwens. Kun je nagaan hoe vol zo’n stadje meteen loopt.

Er worden kunnen enorm veel excursies geboekt worden. Die zijn wel allemaal knetterduur moet ik erbij zeggen. Wij hebben weinig behoefte aan nog meer uitstapjes. Die hebben we allemaal al vanuit Canada gedaan. De beren en de walvissen en de gletsjers, we hebben het allemaal al gedaan....

Walgelijk decadent klinkt het ik weet het maar het is echt zo.

Het enige wat we gedaan hebben is een treinreis in de voetsporen van de goudzoekers de berg op, de White Pas. Enorm steil en een rit van drieëneenhalf uur heen en terug.

Die vonden we dus ook knap duur naar wat we er voor kregen. Wel spectaculaire uitzichtspunten en een leuke belevenis.

We genieten dus heerlijk van het mooie weer, de enorm vriendelijke personeelsleden aan boord en de werkelijk fantastische omgeving.

Je weet niet wat je ziet hier. Het is echt niet te beschrijven. De natuur is hier zo mooi... Wij hebben een privéterras bij onze hut en daar staan we ’s morgens vroeg al weer te genieten van het volgende mooie uitzicht.

Alleen de dag waarop we naar Glacier bay gingen gisteren, de dag van de ijsbergen in het water begon met mist. Shit! Maar gaandeweg de ochtend werd het steeds lichter en toen we er waren was het zonnig en helder. Het was wel een stuk kouder dan op de andere dagen trouwens. Het was al met al een indrukwekkend spektakel. Er was ook een speciale gids aan boord om alles te vertellen over de natuur en alles wat we zagen.

Op de dagen dat er veel bezienswaardigheden zijn kunnen we ook op het boegdek en dat ligt heel handig aan onze gang. Dat is een vrij groot dek wat verder afgesloten is. Verder brengen we de meeste tijd op het bovendek door. ’s Avonds in een van de lounges of het theater.

Als cadeautje na al die natuur en ijsbergen kregen we gisteren nog een walvisshow. Er zwommen er een stuk of vijf om de boot, samen met een aantal zeeleeuwen. Pim heeft zelfs een orka gezien, ik zag ook een zwarte maar of het een orka was weet ik niet.

We hebben een boel keuze uit waar we gaan eten. Meestal gaan we ontbijten boven is de LIdo. Dat is een buffetrestaurant en kan iedereen nemen waar hij of zij zin in heeft.

Daar kun je echt alles bij bedenken. Van gezond, yoghurt met fruit tot moddervet met aardappelen en worst. Pancakes en wafels mogen niet ontbreken en zijn dan ook heerlijk.

Ik ga elke morgen even zwemmen en meedoen aan de les aqua aerobic zodat ik daarna best wat lust van dat buffet. André heeft ook bijna elke ochtend gelopen op de band. Je kunt op dek drie waar de reddingsboten hangen ook een rondje lopen maar dan moet je er drie lopen voor één mijl. Dat wordt ook georganiseerd gedaan.

André loopt op de band in het fitness centrum trouwens.

Er is de hele dag van alles te doen. Gijs is al naar club Hall geweest. Een georganiseerd gebeuren voor kinderen van 7 tot 12. Hij vond het er leuk.

Pim loopt veel te basketballen.

Er zijn lezingen over de meest uiteenlopende onderwerpen; kunst, horloges en chocolade. Lotte en Gijs zijn naar een cursus(je) servetvouwen geweest en gisteren zijn we aangeschoven bij een high tea. Lotte en Tess hebben al een cha cha dansles bijgewoond en elke avond is er in het theater iets te doen. We hebben twee keer populaire zang en dans gehad, een beetje musical-achtig. Er was al een stand-up comedian en gisteren was er een komische goochelaar. We vervelen ons dus absoluut niet. We zijn nog niet eens aan de spa beauty salon toegekomen!

Er zijn een heleboel bar en lounge ruimtes aan boord. We hebben de pianobar al eens gehad waar een soort muziektriviant werd gespeeld en in de the crowsnest (het kraaiennest helemaal vooraan bovenin het schip) wordt ook elke avond Trivial gespeeld. Een prachtige uitzicht heb je hier want dat zit boven de brug.

We vonden net in onze hut een uitnodiging om vanavond met de kapitein en het hoofd van de hotelafdeling van de boot een borrel te drinken in de pianobar. De leidinggevenden op de boot zijn trouwens allemaal Nederlanders.We varen ook onder een Nederlandse vlag trouwens.De kapitein, hoofd hotel, hoofd machinekamer en nog een aantal. De bemanning komt allemaal uit Maleisie. Die gaan allemaal voor tien maanden uit huis en zijn daarna twee of drie maanden met onbetaald verlof. Er zit daar ook een speciale opleidingsschool voor personeel van de Holland-America lijn. Het schijnt een heel goed aangeschreven cruisemaatschappij te zijn horen we hier. Ze zijn blijkbaar niet allemaal zo goed.

Vandaag zijn we in Ketchikan en hadden we geen zin om van boord te gaan. Alleen Lotte en André zijn nu een stuk gaan wandelen. De rest ligt te genieten van de zon en een spelletje of goed boek.

Vanavond om half acht vertrekken we hier weer (we kwamen om half twaalf vanmorgen aan trouwens). Morgen hebben we de laatste dag op volle zee, dan gaan we er nergens af en zaterdagmorgen zijn we dan om zeven uur ’s ochtends weer in Vancouver. Onze koffers moeten we om uiterlijk twee uur ’s nachts op de gang zetten en kunnen we dan ’s morgens weer van de band halen als we uitgecheckt zijn.

Voor die tijd kunnen we eerst nog rustig ontbijten. Dan gaan we de koffers maar eerst naar het vliegveld brengen en kunnen we nog een paar uur in Vancouver doorbrengen want we vliegen pas ’s avonds om half negen terug en zijn dan ergens zondagmiddag weer op Nederlandse bodem.

Nou ik heb niet heel veel internetminuten meer. Hopelijk gaat het allemaal lukken, ik wil er ook nog een foto bij plaatsen.

Leuk dat jullie hebben meegelezen met mijn blog, hopelijk vonden jullie het leuk.

Groetjes en tot gauw

Maandag 26 juli vanuit Ucucluet naar Victoria.

Vandaag hadden we weer een rit van ruim 300 km voor de boeg.

We moesten eerst helemaal terugrijden naar Nanaïmo omdat er geen weg rechtstreeks naar toe ging. Vanuit Nanaïmo zetten we koers richting Victoria, de hoofdstad van Vancouver Island. We kwamen ’s middags tegen een uur of vier op de plek van de bestemming aan. Het was een ruim opgezette plek, de treinrails liepen wel bijna over de camping, daar hoorden we wel af en toe het geluid van maar niet midden in de nacht gelukkig.

Ik heb een paar wassen gedraaid, het was mooi weer dus droogden de spullen die niet in de droogtrommel konden ook lekker snel. De jongens hadden een leuke speeltuin en hebben met andere nederlandse kinderen gespeeld.

Er was een gezin met vier kinderen die een maand geleden uit Nederland geëmigreerd waren. Ze wilden proberen hier in Canada een nieuw bestaan op te bouwen.

Spannend en dapper, de oudste van de kinderen was net 11. De man had ook nog geen idee wat hij wilde gaan doen voor z’n bestaan.

Dinsdag zijn we met de bus naar Victoria downtown vertrokken. We gingen tegen een uur of elf richting busstation en moesten toen rennen om de bus te halen. We hebben de 300 meter in recordtijd afgelegd. Het was een sympathieke vrouwelijke chauffeur die wel even op ons wilde wachten, gelukkig.

Er zat een ander nederlands echtpaar met twee kinderen in de bus. Die hadden twee jaar geleden hetzelfde rondje als wij gemaakt. Ze hadden nu een rit langs de westkust naar boven gemaakt en waren nu al een week op Victoria Island, wat ze ook erg mooi vonden. We kwamen elkaar ’s avonds in de bus opnieuw tegen.

Aangekomen in Victoria zijn we eerst naar miniland geweest. Dat was een mix tussen poppenhuizen en nagespeelde veldslagen in het klein uiteraard.

Daarna hebben we toeristje gespeeld en hebben rondgewandeld in Victoria. We hebben Belgische wafels gegeten van een echte Belg die hier al jaren woonde en net als Lotte Industrial design studeerde. Gijs ging op de foto met een living statue en we hebben overwogen om scooters te huren maar vonden het verkeer toch iets te druk.

Tess had er op één mogen rijden, we zeiden dat we het misschien later nog konden doen maar in Vancouver bleek het alleen met geldig rijbewijs te mogen helaas.

Verder hebben we geshopt en ’s avonds lekker gegeten.

En waren we weer op een redelijke tijd terug op de camping.

De volgende morgen moesten we weer met de veerboot van Vancouver island naar het vaste land. Het doel was Vancouver want donderdag moesten we de camper weer gaan inleveren. We gingen om een uur of negen rijden om ruim op tijd voor de boot van elf uur te zijn. We moesten een half uur rijden deze keer. Dat verliep spoedig. Onderweg zagen we al een bord dat 77% van de boot van 10.00 uur vol was. Toen dacht ik al; hé? Hij ging toch om elf uur?

We kochten een ticket en stonden binnen vijf minuten op de boot en hij vertrok nog geen tien minuten later! Pfoeh mazzel! André bleek op de verkeerde time tabel te hebben gekeken.

We waren dus anderhalf uur later al weer aan land en nog een uurtje later stonden we ook al op de camping. We hebben niets meer ondernomen. Camper geparkkerd, beetje opgeruimd en alvast schoongemaakt. André is nog wezen hardlopen met Gijs op de fiets mee en de meiden zijn ’s avonds nog samen wezen fietsen. O ja ik wilde met Pim bij het meer gaan kijken maar we bleken de verkeerde kant op te zijn gelopen. We hebben het pad langs een kreekje gevolgd. Was ook leuk maar het weer was mooier volgnd André. Die was er een rondje omheen gerend.

De laatste maaltijd in de camper gekookt, alweer pasta, en de restjes opgemaakt.

De internetverbinding was meer dan knudde. Ze hadden er een speciale ruimte voor maar daar deed ie helemaal niets. We hebben het allemaal om de beurt geprobeerd en toen de brui er maar aan gegeven.

Donderdag de 28e moesten we de camper weer gaan inleveren. We zijn op tijd opgestaan en naar Langley gereden, weer een half uurtje onderweg geweest ongeveer.

Daar aangekomen stonden onze koffers al in de ontvangstruimte op ons te wachten. Iedereen ging min of meer om de beurt aan de slag met z’n eigen koffer. We hoefden niet op gewicht te letten, het ging er meer om of ie dicht ging deze keer. Dat lukte eigenlijk wonderwel, we waren ook vrij snel klaar. Daarna nog even met de bezem erdoorheen en met een doekje de vlekken van de vloer geveegd. De schoonmaakploegen gingen er grondig te werk zagen we wel. Ze werden echt van onder tot boven en van binnen naar buiten schoongemaakt.

We hebben de restanten laten staan voor de schoonmakers en hebben de spullen naar het kantoor versleept. Daar werden alle papieren in orde gemaakt en liep er iemand door en om de camper heen om te kijken of er geen schade was. We bleken trouwens 600 km teveel te hebben gereden. 3600 in totaal dus! (We moesten per extra kilometer een vast bedrag bijbetalen vandaar). Wat een einden hebben we gereden zeg!

Affijn toen alles afgerond was stond er al een taxi op ons te wachten die ons naar downtown Vancouver zou brengen. Alhoewel het een flinke auto was konden we er niet met onze bagage allemaal in. Er werd er dus één bijbesteld. De eerste taxi vertrok met een boel koffers, Lotte en ik bleven achter met de rest. De tweede taxi was er vrij snel en wilde ons naar het Robsen hotel brengen. Ik zei nee daar moet ik niet naar toe en legde uit dat ik een voucher had voor het Renaissance hotel. Toen bleek dat de rest ook onderweg was naar het Robson. Een hoop gebel en geregel later was het allemaal geregeld. De taxi chauffeur (een shjik) ging al mopperend op weg. Het bleek uiteindelijk een rit van 100 dollar en hij kreeg een vaste vergoeding van 65 dollar van de verhuur. Nou ja, hij zocht het maar uit. We kwamen uiteindelijk goed aan met onze spullen. We konden alleen nog niet in de kamer. Toen hebben we eerst maar even van een lekker late luch genoten in het restaurant van het hotel. Een uur later konden we eindelijk in onze kamers, we zijn nog even aan het water gaan zitten genieten van de bootjes en de zon. We bleken kamers met uitzicht op de haven te hebben, mooi!

We zijn nog een eind wezen wandelen richting Stanley Parc. We werden ingehaald door wandelaars, skeelers en fietsers, een kar met een paard een een soort cable car. Wat een mensen liepen daar rond zeg. We waren het nog wel een keer zat en wandelden terug en namen een ijsje op een terrasje.

Daarna zijn we voor het hotel langs naar de haven gewandeld. Daar bleek de Olympische vlam te hebben gebrand en stond een standbeeld van een Orca.

We hebben ’s avonds op een foodplaza wat gegeten, handig al iedereen iets anders wil. Er zaten een mexicaan, pizzeria, broodjes, mac en nog een paar waar er ook al wat van dicht waren. Uiteindelijk werden het broodjes en burgers (twee kleintjes) voor Gijs.

Daarna richting hotel en op tijd onder de wol.

Vrijdag hebben de dames gebruikt om te shoppen. Maar niet nadat Gijs en ik eerst een aantal baantjes hadden getrokken in het zwembad. Met die hotelontbijten en etentjes buiten de deur tikken de calorieën er wel aan. André is met de jongens met de metro naar een science centrum geweest. Dat vonden ze erg leuk, ze konden er een boel proefjes doen. De meiden hebben ook goed hun best gedaan en leuke dingen gekocht. Ik heb zelf ook nog een paar shirtjes gekocht.

Tegen half vier hebben we maar eens wat gegeten. We hadden om tien uur uitgebreid ontbeten en niet eerder honger gekregen. André en de jongens hadden pas om half vijf een broodje gehad. Gijs een cheeseburger, dat bleken er weer twee te zijn.

Aan het begin van de avond zijn we weer teruggewandeld naar het hotel. Nadat we ergens een wijntje en biertje hadden gedronken. Tegn acht uur de deur weer uit om in een restaurantje aan het water nog een kleine hap te nuttigen. Gijs bestelde opnieuw hamburger en kreeg er drie(!) deze keer. Daar hebben we wel vreselijk om moeten lachen. De pasta en de pizza smaakten weer uitstekend. Nadien zijn we nog een echt Italiaans ijsje wezen halen, echt Italiaans waren ze zeker, heerlijk!

Zaterdag 30 juli, op de cruise! Gijs en Tess en ik wilden ’s morgens weer gaan zwemmen. Was het bad gesloten voor schoonmaak, fijn! Toen ik er naar keek zag het helemaal groen, tja het zal wel nodig zijn geweest maar was wel jammer!

Uiteindelijk heeft Gijs een half uur in bad gelegen, André was nog een rondje Stanley parc gaan rennen deze keer. Om half tien zaten we aan het ontbijt. Er was een kinderbuffet, hij mocht zelf kiezen wat ie in z’n pannenkoek wilde. Dat werden stukjes chocola en marshmallows. Met chocolade en karamelsaus erover heen. Vervolgens nam hij nog scrambles eggs en bacon en een croissant als toetje. Waar laat ie het allemaal?

De koffers waren weer dicht en de belboy stond om kwart over elf voor de deur. Met zo’n mooi karretje zodat ie alles in één keer mee kon nemen. Hij zorgde voor een taxi waar André, Tess en Gijs indoken. Wij liepen met z’n drieen naar de cruise terminal want dat was maar twee blokken verderop. De taxichauffeur had de koffers gelijk op een kar gezet dus die waren al weg. Wij liepen langs de boot en moesten natuurlijk even filmen en foto’s maken. Vervolgens sloten we aan in de rij. Er lagen twee boten dus er gingen een boel mensen op. We moesten nog een formulier invullen omdat we de USA ingaan en kregen nog een stempel in ons paspoort, Leuk!

Vervolgens werden onze tassen net zo gescand als op een luchthaven en werden we gefouilleerd als het alarm afging. André moest zo’n beetje z’n hele tas uitpakken maar gelukkig vonden ze niets gevaarlijks. We weten ook nog steeds njet wat ze gezien hebben. Afijn eindelijk konden we de boot op, maar nog niet naar onze hutten want die waren nog niet klaar. We werden naar dek 9 gestuurd, daar konden we lunchen. Met allerlei lekkere dingen. Salades, broodjes, noodles en sushi. We hebben genoten en zijn daarna buiten op dek gaan kijken. Tegen tweeën waren de hutten klaar en zijn we gaan kijken. De koffers bleken al aangekomen. André en ik hebben een verandah hut (met balkon) op deck vier (er zijn er tien). De kinderen zitten op deck één in een binnenhut. Toen we daar gingen kijken was de hut klaar voor twee personen en konden we een derde bed vermomd als stoel herkennen maar zagen nergens bed nummer vier. Uiteindelijk bleek dat inclusief trapje en uitvalbescherming uit het plafond boven de twee bedden tevoorschijn getoverd te worden. Ha ha zo heb je er twee en zo heb je er vier. Jammer dat ze geen uitzicht hebben maar dat scheelde echt 500 euro per persoon. We zitten toch veel boven op dek of in de lounge ruimtes. Om kwart voor vier hadden we een veiligheidsinstructie met alle mensen en personeelsleden. Instructie over hoe en wat in geval van nood.

Om vier uur zaten we aan dek achter een drankje te genieten van zon en uitzicht en om vijf uur vertrok de boot. We merkten nauwelijks dat we wegvoeren. De jongens stonden te basketballen (helemaal boven op de boot met een groot net eromheen) en keken niet op of om. Het was een prachtig gezicht. De andere cruiseboot vertrok een kleine tien minuten later en voer een stuk achter ons aan. Die was nog een maatje groter dan die van ons. Wij hebben een blauwe, wel opvallend. We gingen ook al snel onder een hoge brug door. Ik kan me van Curaçao nog herinneren hoe dat er van boven uitzag als daar net een boot onderdoor voer als wij eroverheen reden.

Om vijf uur was er een BBQ bij het middenzwembad, dat is overigens als het frisser is overdekt. Daar hebben we wat kleine hapjes afgehaald. Om acht uur gingen we eten bij de Italiaan. Het is allemaal even lekker hier.

Tegen half elf hebben zijn we met de kinderen naar hun kamer gelopen. Daarna hebben we bij een partyband nog een drankje genomen en een rondje door het casino gelopen. Druk en gezellig overal.

Vanmorgen hebben Lotte en André gesport in het fitness center. Tess, Gijs en ik hebben gezwommen. Daarna meegadaan aan aqua fitness. Was pittig!

De instructeur lijkt precies op die man van de t.v.ochtendgym in Nederland.

Daar kunnen we als we willen elke ochtend aan meedoen.

Vandaag was een dag aan zee en heb ik het verslag zitten typen in de lunch, na een heerlijk uitgebreid ontbijt. Om drie uur hebben we een pizzapuntje gepakt. We gaan om half zes feestelijk eten. Daarna willen we naar de voorstelling in de theaterzaal die om acht uur begint. Daar krijgen we ook een toespraak van de kapitein volgens mij. We zien het wel straks. Zo meteen dus eerst feestelijk gaan kleden.