Nou vandaag dinsdag 13 juli konden we eindelijk op ons gemakje aan de dag beginnen. We vertrokken vanuit Kaslo voor een reis van 175 kilometer naar Revelstoke. Daar zijn we vanmiddag aangekomen.
Na eindelijk niet zo vroeg wakker te zijn, ja héél eventjes om 5.30 uur, werd ik uiteindelijk om 7.30 wakker, heerlijk!
Toen ik ging douchen werd de rest van de meute ook langzaam wakker. Leuk om te zien hoe de hoofden vanonder dekbedden of vanachter gordijntjes slaperig te voorschijn komen. Buiten was het droog maar niet al te warm. Maar ook niet zo koud dat we niet buiten konden ontbijten. Ook grappig om te zien hoe ieder zijn eigen ontbijt kiest. Gijs dacht dat ie de loops van thuis had gevonden. Deze hebben echter geen gesuikerd laagje dus die zijn hem niet lekker genoeg. Er moet toch wat suiker overheen, maar dat hadden we niet gekocht omdat ze het in de supermarkt alleen in pakken van twee (!!) kilo verkochten. Inmiddels hebben we vandaag een wat bescheidener pak suiker gekocht zodat de cheerios ook op gaan. Pim had voor de frosted flakes gekozen. Tess voor de multigrain met melk en Lotte neemt waar ze zin in heeft, yoghurt, brood of crackers. Door iedereen wordt dit wel aangevuld met een glas orange jus.
De camping was een plaatje, direct aan een enorm uitgestrekt meer omgeven door hoge groene bergen. Heel erg rustig en niet al te groot. Geen telefoonbereik en geen internet. Ook rustig dus wat dat betreft. Vanavond staan we op een KOA camping met gratis internet en er stonden dus gelijk vier laptops op tafel om alle gemiste contacten op de hoogte te brengen van het laatste nieuws, of op de hoogte te worden gebracht van de laatste nieuwtjes natuurlijk.
Wat die camping van vandaag betreft, ik herkende hem onmiddelijk toen we het terrein opreden. Hier hebben we ruim zeventien jaar gelden ook gestaan! Grappig hoor.
We zijn vanmorgen tegen tien uur gaan rijden, eerst een stukje in de achteruit want de bocht die we moesten nemen om uit de plaats te rijden was wel heel erg krap.
We reden bijna de hele weg de route langs het meer. Onvoorstelbaar er komt gewoon geen eind aan. Omdat Tess honger kreeg gingen we even pauzeren. André draaide een parkeerplaats op waar nogal een kuil in de weg zat en KRRRRrrrrrrrrggggg. Oeps wat is dat nou? Ja hoor, we stonden met het fietsenrek vast in het asfalt! Vooruit was geen optie want de achterwielen stonden nog niet in het diepste punt, dan zou ie nog vaster komen te zitten. Dan maar naar achteren, maar hoe? Ineens ging er een lichtje branden. We hadden van die driehoekige blokken om de camper te levelen meegekregen. Die hebben we voor het achterwiel gelegd aan de achterkant. Stukje achteruit ertegenaan rijden. Andere blok ervoor en weer een stukje verder en nog een keer herhalen. We zijn er gelukkig zonder kleerscheuren of camperscheuren vanaf gekomen. Nog beter opletten de volgende keer.
Een stukje verder bleken er natuurlijke bronnen te zijn. Daar wilden we wel eens gaan kijken. Daar moesten we ook een stuk de bergen voor in, acht kilometer heen, en ook weer acht terug. Afstanden stellen hier echt niets voor. Even binnen gekeken maar wat we zagen beviel ons niet, twee halve rondjes warm water met een heleboel mensen erin die aan de kant hingen. Mmmm toch maar niet, dan gaan we thuis wel in de hot tub zitten.
Ongeveer 50 kilometer voor Revelstoke moesten we het meer oversteken met een veerboot. Grappig is dat je hier niet hoeft te betalen voor de veerboten, ze maken deel uit van het wegennet, zo redeneren ze hier.
Er bleek een zwaluwnestje op de boot te zitten, aan de binnenkant net onder een reling maar bereikbaar voor iedereen. Ik zag er steeds een vogeltje naar toe vliegen en ging maar eens kijken. Ik stond blijkbaar de moeder in de weg want ze scheerde rakelings langs mijn hoofd. Het zat vol met jonkies! Wat een vreemde plek voor je nest, en wat een eind vliegen iedere keer, afhankelijk van waar de boot zich bevindt.
De overtocht duurde 20 minuten. Ineens zegt Lotte; wat zwemt daar nou? Het bleek een hert te zijn! Echt al een heel eind uit de kust. Waar hij vandaan kwam of naartoe ging zullen we wel nooit weten maar het was erg bijzonder om te zien. Lotte opperde dat ie achterna gezeten was door een beer en in paniek het water ingesprongen was.... Zelfs het personeel op de boot stond foto's te maken dus het was echt wel een erg vreemd gezicht!
Daarna hebben we onze route weer opgepakt naar Revelstoke. In de plaats zelf weer even de supermarkt ingedoken en nog een BBQ gekocht en een paar wijnglazen want we hebben alleen maar van die grote frisdrankglazen. Ook nog twee vouwstoeltjes voor bij de vuurbak, om samen marshmallows te kunnen roosteren gekocht. We hebben echt een megazak marshmallows (denk aan een klein formaat hoofdkussen), maar als de kids bezig zijn gaat het wel hard. Ze zijn ook wel erg lekker!
De camping was vervolgens snel gevonden. Er staan nog wel meer Nederlandse gezinnen met campers hier. Lotte en de jongens gingen met de (Canadese) buurkinderen gooien met de frisbee. Die hangt inmiddels drie hoog in de boom. Ze hebben van alles geprobeerd om hem eruit te krijgen maar het is mislukt. Gijs mocht een nieuwe halen van André maar ook die hangt er inmiddels twee hoog onder. Tja we blijven niet aan de gang natuurlijk....
Tess zit nu met Wouter online te chatten. Hij is net wakker het is 8.30 bij jullie, hier is het 23.30. Wij zitten binnen want het is nu wel erg fris geworden, de jongens liggen al te slapen. Ik kruip zo ook lekker m’n warme bedje in terwijl jullie er ook al weer bijna uitkomen. Ik zal deze blog er nog even opzettten dan kan ik morgen nog een poging wagen want dan hebben we ook nog internet volgens mij
Geen opmerkingen:
Een reactie posten