zaterdag 17 juli 2010

Rondom Banff



Nou daar ben ik weer. Vandaag is het vrijdag de 16e. We zijn gisteren al aangekomen op de camping waar we nu op staan in Banff. Niet zo’n hele leuke camping overigens. We staan wel midden tussen de bergen in een National park maar het zijn ongezellige plekken en voor de jongens is er weinig te beleven.

Wasmachines hebben ze ook al niet dus heb ik net al een paar handdoeken op de hand gewassen omdat het een beetje krap is en we volgens mij op de volgende camping ook niet kunnen wassen.

De raft tour gisteren was erg leuk. We hadden graag de hele tour gedaan maar de jongens waren nog te jong, die mochten alleen het ochtendprogramma meedoen..

We moesten ons om 9 uur melden bij de raftorganisatie om 7th street. Mmm even heen en weer gereden maar het was in een woonwijk en het zag er niet naar uit dat we daar iets zouden vinden, dus maar even gebeld.

We bevonden ons op 7th street north bleek toen en we moesten op south zijn! Tja dat moet je maar weten dan. Gelukkig waren we er nog ruim op tijd. We moesten wachten tot de andere mensen gearriveerd waren (nog 6) en kregen toen een korte uitleg over hoe de dag zou verlopen, de kleding en de veiligheidsvoorschriften. We moesten natuurlijk ook nog een papiertje ondertekenen dat we de risico’s kenden en ermee akkoord waren. Toen dat alles oké was mochten we een wetsuit in ontvangstnemend. Daaroverheen een fleece en een waterdicht jasje. De fleece en het jasje hebben André, Tess en ik uiteindelijk achtergelaten in de bus, het was 27 graden!

Met een oude schoolbus werden we vervoerd naar het startpunt op de rivier een kleine 20 minuten rijden verderop. Daar aangekomen kregen we een helm en een zwemvest overhandigddat we strak aan moesten snoeren (daar zouden ze ons aan vasthouden mochten we onverhoopt in de rivier donderen). We kregen ook nog een instructie over wat we moesten doen als we in het water raakten, daarbij te ver van de boot af raakten of onder de boot terechtkwamen. Brrr je zou bijna niet meer gaan.

Toen kon eindelijk de tour beginnen. Lekker kabbelend gingen we de rivier af ondertussen genietend van de prachtige natuur en het feit dat je echt bijna niemand ziet onderweg. Af en toe moesten we even peddelen om weer op het goede spoor te komen, maar het was echt een scenic route. Halverwege werden we naar de oever gestuurd en mochten we uitstappen. Er was een watervalletje wat we helemaal gingen beklimmen. Het laatste stukje hebben Gijs en ik laten zitten, daar waren z’n benen iets tekort voor.

Het tweede stuk van de ochtend werd het ietsie meer white water en hupsden we wat meer in de boot. Op een gegen moment waarschuwde hij dat er een rough stukje zou komen en dat we ons vast moesten houden. Nou de boot klapte inderdaad flink dubbel en mijn neus kwam met een flinke krak op Gijs z’n helm terecht, auw! Het klonk alsof m'n neus brak zo hard landde ik.Het bloedde gelijk maar niet uit de onderkant, ik bleek een klein sneetje opgelopen te hebben, viel gelukkig reuze mee, alhoewel het nu wel wat rood is. De rest van de tocht bleef ik koelen met het koude water (3 a 4 graden, tien uur eerder was het nog sneeuw of ijs op de gletsjer). Al snel kwamen we aan op de lunchplaats en gingen we genieten van een lekkere steak BBQ met wat groent, fruit, kaas en cookies (mmm chocolatechips and almond). Na de lunch werd er een hele grote groep met de bus gebracht. Die mensen gingen alleen het ruwe deel meedoen en wij werden met de bus weer terug gebracht. O ja we hebben ook nog een leuke fotoreportage gekocht, er was een fotograaf die onderweg ergens stond om foto’s te maken. Ik zal er één bijvoegen. We krijgen ook nog een filmpje maar dat ging niet goed met branden dus dat wordt nog nagestuurd.

Het was een uur of twee toen we onze reis gingen vervolgen naar Banff. Onze eerste stop was bij een naturel bridge. Wel erg leuk om te zien maar het heeft niet veel indruk gemaakt, Tess en ik wisten allebei niet meer waar we het eerste gestopt waren vanavond. De volgende stop hebben we gekeken hoe de treinen nu veiliger over de bergen gaan, in vergelijking met vroeger. Daar hebben ze een soort van 8 vormige tunnels voor uitgehakt in de bergen zodat ze niet meer zo steil omhoog (of; vooral omlaag) hoeven. Op het moment dat we daar waren zagen we nog net de achterste wagon van een trein de tunnel inrijden terwijl het voorste gedeelte er al weer uit was. Onvoorstelbaar die lengte van de treinen hier.

gingen we via Lake Louise (een heel hoog gelegen meer waar de gletsjers bijna inhangen) naar Banff. Het grootste deel van het jaar is dit meer bevroren. Er waren mensen op aan het kanoen en het was er verschrikkelijk druk (allemaal toeristen). Ja, ik weet het wij waren er ook als toerist, maar ik word daar een beetje kriegel van. De japanners verdringen zich om foto’s van elkaar te maken en op het beeldschermpje van de camera te kijken en te roepen hoe mooi het er is......Brrrrr.

Na enig zoeken bereikten we om een uur of zeven de camping. Zoals ik hierboven al beschreef. Er was een prachtige dubbele regenboog te zien toen we op de camping aankwamen.We zagen een auto van Boston Pizza over de camping scheuren en ik had ’s morgens al gezegd dat ik ’s avonds pizza wilde eten. Mmm, we waren niet snel genoeg om het telefoonnummer op te schrijven. Lotte en Gijs zijn naar de receptie gefietst en daar hebben ze het nummer opgezocht. Er liggen hier nog een boel mogelijkheden voor die pizzarestaurants volgens mij. Met het telefoonnummer hebben we een grote margaritha (cheese en tomatoos) en een funghi (champions zo vertaalde Lotte heel bijdehand). Ze waren er met 20 minuten en het smaakte lekker.

Door alle belevenissen en inspanningen waren we behoorlijk munt en lagen op tijd in ons bed. Gelukkig konden we vanmorgen lekker blijven liggen, we hoefden nergens op een bepaalde tijd te zijn en hadden geen vastomlijnde plannen. We zijn uiteindelijk na een american breakfast vertrokken naar een kloof met een waterval. De Johnston Falls. De lower falls lagen op 1,5 km, de higher falls op 3 en dan had je nog de inkpot die was een kilometer of 6.

Toen Pim vanmorgen hoorde dat we gingen wandelen ging hij direct in de contramine en hij heeft werkelijk de hele weg met een sjaggie hoofd achter ons aangelopen. Ook Tess zag er na de Higher falls het nut niet meer van in dus na een nog een kilometer of zo ben ik met Tess en Pim weer naar beneden gelopen. Tjonge wat een eind hadden we die berg al opgesjokt! Het waren erg mooi watervallen hoor daar niet van. Achteraf hebben wij 8 km gelopen en André, Lotte en Gijs een stuk of 12!

Terug beneden hebben de kids een ijsje en ik een french vanilla coffee genomen. Die was erg zoet maar wel lekker. Terug in de camper zijn we weer lekker in ons boek gedoken maar het duurde nog wel een uur voordat de anderen terug waren.

Uiteindelijk reden we daar om half vijf weer weg, via de oude weg; de Bow valley higway reden we terug naar Banff. Onderweg was er opnieuw een verkeersopstopping vanwege herten vlak langs de weg. Die hadden we gisteren ook al gezien, toen zijn we even gestopt om foto’s te maken. Vanmorgen stonden er ineens vier en liet iemand die voor ons reed z’n auto zo plompverloren midden op de weg staan en ging foto’s maken. Alleen op de wereld of zo... tjonge wat onfatsoenlijk. André heeft er wel wat van gezegd.

We moesten nog wat eten halen en vonden na enig zoeken weer een safeway supermarkt, DRUK! Dat was ook echt niet normaal zoveel mensen er daar rondliepen. Het was wel een luxe supermarkt maar hij was ook bommetje vol. We hebben ons karretje maar volgeladen en zijn er vlug vantussen gegaan. André heeft nog even bier en wijn gehaald, dus als het goed is kunnen we het weer een paar dagen uithouden.

Het begint hier nu weer flink af te koelen, ondanks mijn fleece-vest heb ik nu wel de bibbers in mijn babbbers zoals Lotte dat zo leuk zegt. Ik ga m’n verhaaltje opslaan in Word want bereik heb ik nog steeds niet. Hopelijk kan ik het morgen plaatsten.

Nou het verhaal is gecorrigeerd en opgeslagen maar het gaat niet helemaal goed met de internet verbinding hier. De foto's volgen waarschijnlijk later.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten